ΜΕΡΚΟΝΙΑΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ
ΥΓΕΙΑ

ΥΓΕΙΑ

Σύμφωνα με τα τελευταία στατιστικά στοιχεία, οι ειδικοί λένε ότι πολλές γυναίκες σε όλο τον κόσμο υποφέρουν από αυτό το πρόβλημα υγείας – την κολπίτιδα! Λοιπόν, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί και να μην αγνοήσετε αυτά τα κοινά συμπτώματα – ερυθρότητα, κνησμό των γεννητικών οργάνων, οίδημα των βλεννογόνων, κοιλιακό άλγος, η έκκριση δύσοσμων υγρών!

Η κολπίτιδα είναι μια φλεγμονή του βλεννογόνου του κόλπου που προκαλείται από παθογόνα βακτήρια ή μύκητες. Αυτή η ασθένεια πλήττει περίπου το ένα τρίτο των γυναικών σε ηλικία τεκνοποίησης. Έτσι, προκειμένου να κατανοήσετε την αιτία της κολπίτιδας, είναι εξαιρετικά σημαντικό για σας να θυμάστε ότι ο κόλπος είναι το σπίτι για πολλούς διαφορετικούς μικροοργανισμούς (ωφέλιμους και παθογόνους). Η ισορροπία τους εξαρτάται από την ηλικία, τον τρόπο ζωής, και τη λειτουργία των ωοθηκών της γυναίκας.

Αν χρησιμοποιείτε αντιβιοτικά για τη θεραπεία αυτού του προβλήματος υγείας, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι μπορεί να επιδεινώσει το πρόβλημα και μπορεί να προκαλέσει εξάπλωση των μυκητιάσεων. Τα φάρμακα και άλλες χημικές ουσίες μπορούν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις και υπερβολική ξηρότητα.

Μην ανησυχείτε, γιατί σήμερα είναι η τυχερή σας μέρα! Εδώ είναι μερικές φυσικές θεραπείες που μπορεί να σας βοηθήσουν με αυτό το πρόβλημα, και θα σας δείξουμε τις πιο αποτελεσματικές! Αυτές οι θεραπείες μπορούν να ομαλοποιήσουν την μικροχλωρίδα του κόλπου και να εξαλείψουν τα ανεπιθύμητα συμπτώματα της κολπίτιδας.

Σημαντικό: Πριν από την έναρξη της θεραπείας, ωστόσο, θα πρέπει να κάνετε κάποιες εξετάσεις και να μάθετε τι προκάλεσε την ασθένεια (βακτήρια ή μαγιά). Αυτές οι σπιτικές θεραπείες είναι πολύ απλές και εύκολες να γίνουν. Απλά πρέπει να ακολουθήσετε τις απλές οδηγίες. Δείτε τι πρέπει να κάνετε:

Σπιτική θεραπεία για την κολπίτιδα

Ξύδι
Είναι πολύ απλό – απλά πρέπει να αναμείξετε 2 κουταλιές της σούπας ξίδι οξύτητας 9% με 4 φλιτζάνια βραστό νερό. Ξεπλύνετε τα εξωτερικά μέρη των γεννητικών οργάνων σας. Επαναλάβετε αυτή τη διαδικασία κάθε μέρα μέχρι τα δυσάρεστα συμπτώματα να εξαφανιστούν.

Χαμομήλι
Πρώτα, θα πρέπει να βάλετε 4 φλιτζάνια νερό να βράσουν και να προσθέσετε 2 κουταλιές της σούπας αποξηραμένα άνθη χαμομηλιού και να σιγοβράσετε για 5-10 λεπτά. Ξεπλυθείτε με αυτό το φίλτρο, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα της ασθένειας. Σημείωση: φροντίστε να χρησιμοποιήσετε αυτήν τη μέθοδο, έως ότου η μικροχλωρίδα είναι κανονικοποιημένη.

Λεμονοχυμός
Θα πρέπει να δοκιμάσετε σίγουρα αυτή τη θεραπεία! Είναι πολύ απλή – απλά διαλύεται 1 κουταλιά της σούπας χυμό λεμονιού σε 4 φλιτζάνια χλιαρό νερό. Κάντε κολπικές πλύσεις με το μείγμα αυτό. Θα πρέπει επίσης να γνωρίζετε ότι οι ειδικοί λένε ότι, προκειμένου να αποτραπούν περαιτέρω κολπικές μολύνσεις, να τρώνε γαλακτοκομικά προϊόντα και να χρησιμοποιείτε εσώρουχα κατασκευασμένα από φυσικά υφάσματα.

Και, μην ξεχνάτε – είναι επίσης πολύ σημαντικό το γεγονός ότι ο σύντροφός σας πρέπει επίσης να δίνει την απαραίτητη προσοχή της προσωπικής υγιεινής του, ειδικά πριν τη σεξουαλική επαφή για την ελαχιστοποίηση εισαγωγής ξένων βακτηρίων στον κόλπο.

www.daddy-cool.gr

Ως γνωστόν καμία εποχή του χρόνου δεν είναι αποτρεπτική για τα ζευγάρια που επιθυμούν να «προγραμματίσουν» την έλευση ενός νέου μέλους στην οικογένειά τους.

Φαίνεται όμως πως η περίοδος των Χριστουγέννων ασκεί μια ιδιαίτερη έλξη σε ότι αφορά το συγκεκριμένο θέμα και η άποψη του ειδικού δίνει την εξήγηση του.. φαινομένου.

«Πράγματι, η περίοδος των εορτών των Χριστουγέννων, έχουμε διαπιστώσει πως «αυξάνει» τις εγκυμοσύνες και αυτό δεν οφείλεται σε κανέναν άλλο λόγο πλην της γενικής ευφορίας που υπάρχει αυτές τις μέρες, στη γενική χαλάρωση, τις αργίες, τα αναμμένα τζάκια, το κόκκινο κρασί και τα πολλά πικάντικα εδέσματα, αλλά και τα γλυκά», τονίζει ο Μαιευτήρας-Χειρουργός Γυναικολόγος και Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών, Νικόλαος Σκαρτάδος.

«Βέβαια», συνεχίζει, «όσο και αν η εορταστική ατμόσφαιρα ‘’αυξάνει’’ τη λίμπιντο, οι γυναίκες που επιθυμούν αυτή η περίοδος να συνδυαστεί με το ευτυχέστερο γεγονός της ζωής τους, πρέπει να μην ξεχνούν πως στη συνέχεια της εγκυμοσύνης τους το αλκοόλ δεν συνδυάζεται με αυτήν, τα τσουγκρίσματα των ποτηριών θα πρέπει να γίνονται με μέτρο και φυσικά θα πρέπει να είναι φειδωλές στο γέμισμα του πιάτου τους, γιατί ο μύθος που θέλει τις εγκύους να ‘’τρώνε για δύο’’, απλά είναι μύθος».

Τα ρεβεγιόν και οι οικογενειακές συγκεντρώσεις μπορεί να αποτελούν απαραίτητη επιλογή για την αντιμετώπιση των δυσκολιών της καθημερινότητας, η έγκυος όμως θα πρέπει να είναι προσεκτική στους ιούς που αυτές τις μέρες θα κάνουν το δικό τους πάρτι, τόσο σε κλειστούς χώρους, όσο και στα… άπειρα φιλιά που θα συνοδέψουν τα «Χρόνια Πολλά».

«Η λάμψη των Χριστουγέννων είναι βέβαιο ότι θα δώσει το δικό της φως τόσο στις γυναίκες που φέρνουν ήδη στα σπλάχνα τους το τρυφερό τους βλαστάρι, όσο και σ’ εκείνες που αυτές οι μέρες θα αποτελέσουν την απαρχή αυτού του τόσο μοναδικού ταξιδιού», προσθέτει ο κ. Σκαρτάδος.

 

 

Το ουίσκι είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα αλκοολούχα ποτά χάρη στην ξεχωριστή του γεύση, τα αμέτρητα γευστικά χαρακτηριστικά αλλά και χάρη στο γεγονός ότι το καλό ουίσκι σπάνια προκαλεί χανγκοβερ. Ας μην παραλείψουμε όμως ότι εκτός από μοναδική γεύση διαθέτει και θεραπευτικές ιδιότητες. Oι πρώτες αναφορές περί αποστάξεων ουίσκι, το τοποθετούν στις αρχές του 15ου αιώνα όπου Σκωτσέζοι και Ιρλανδοί αναφέρονται σε αυτό ως νερό της ζωής (Aqua Vitae) λόγω των θεραπευτικών του ιδιοτήτων.
Κατά την διάρκεια της Αμερικάνικης επανάστασης το ουίσκι χρησιμοποιούνταν σαν συνάλλαγμα. Ακόμα και ο George Washington διάθετε το δικό του αποστακτικό στο Mount Vernon! Κατά την εποχή της ποτοαπαγόρευσης (1920-1933) το ουίσκι ήταν το μόνο αλκοολούχο ρόφημα που επιτρεπόταν για κατανάλωση κατόπιν συνταγής γιατρού. Μετά λοιπόν από όλες αυτές τις ομολογουμένως χρήσιμες πληροφορίες, ας δούμε 11 λόγους που κάνει καλό στην υγεία.

1. Ενίσχυση μνήμης

Έχει παρατηρηθεί ότι τα αντιοξειδωτικά που περιέχει συμβάλλουν στην υγειά του εγκέφαλου. Το ουίσκι τονώνει την κυκλοφορία του αίματος και ενισχύει την μνήμη. Επίσης η αιθανόλη που περιέχει βοηθάει στη καλύτερη λειτουργία των νευρώνων. Μια ακόμα έρευνα λοιπόν, αυτή τη φορά στο «New England Journal Of Medicine», έδειξε ότι οι περιστασιακοί πότες είχαν αρτιότερη νοητική λειτουργία Steves collectionαπό τους ανθρώπους που δεν το βάζουν στο στόμα τους.

2. Αγχολυτική Δράση

Πόσες φορές δεν έχετε χαλαρώσει παρέα με ένα Single Malt Whisky; E λοιπόν υπάρχει εξήγηση. Το ουίσκι έχει αγχολυτική δράση και καλμάρει τα νεύρα. Ο συνδυασμός της επιβράδυνσης της εγκεφαλικής λειτουργίας, με την τόνωση της κυκλοφορίας του αίματος που προκαλεί η κατανάλωση ουίσκι βοηθά στην ηρεμία του πότη.

3. Whisky ενάντια στην αύξηση του βάρους

Η καλύτερη επιλογή εάν είστε σε δίαιτα! Το ουίσκι είναι χαμηλό σε επίπεδα θερμίδων, έχει μηδενικά ποσοστά λίπους και χοληστερόλης.

4. Μειώνει την πιθανότητα εγκεφαλικού

Αποτρέπει τη συσσώρευση χοληστερόλης στο καρδιαγγειακό σύστημα και βοηθάει στην απομάκρυνσή της από το σώμα με αποτέλεσμα την σταδιακή μείωση. Επίσης χαλαρώνει τα τοιχώματα των αρτηριών μειώνοντας τις πιθανότητες φραγμού. Όλοι αυτοί οι παράγοντες συμβάλλουν σημαντικά στη μείωση του κινδύνου εγκεφαλικού επεισοδίου.

5. Βοηθάει στην πέψη

Εδώ και αιώνες είναι γνωστό για τις χωνευτικές του ιδιότητες μετά από πλούσια γεύματα. Επιπλέον η υψηλή ποσότητα αλκοόλ που περιέχει μειώνει την όρεξη.

6. Μακροβιότητα

‘Έρευνα του UCLA απέδειξε ότι μικρή ποσότητα αλκοόλ διπλασίασε το προσδόκιμο ζωής μικρών σκουληκιών, χωρίς να είναι ξεκάθαρο το γιατί. Υπάρχουν βέβαια και ακόμα πιο αισιόδοξες έρευνες, όπως αυτή του Catholic University of Campobasso που βρήκε ότι ως 4 ποτήρια την ημέρα μειώνει την πιθανότητα θανάτου από οποιαδήποτε αιτία μέχρι και 18%! Κι όπως και με όλα τα προηγούμενα δεδομένα, ας πιούμε σ’ αυτό! Δεν περιέχει υδατάνθρακες και έτσι δεν επηρεάζει τα επίπεδα ζαχάρων στο αίμα. Παρόλα αυτά πρέπει να καταναλώνεται με γεμάτο στομάχι. Εγώ πάντως προτείνω σε κάθε περίπτωση να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας πριν την κατανάλωση.

7. Βελτιώνει την υγεία της καρδιάς

Όπως το κόκκινο κρασί έτσι και το ουίσκι βοηθά την καρδιά να παραμείνει υγιής. Μειώνει τον κίνδυνο θρομβώσεων μειώνοντας τον κίνδυνο εγκεφαλικού ή καρδιακού επεισοδίου. Και δεν μιλάμε απλώς για χαμηλότερους δείκτες θνησιμότητας από καρδιακά επεισόδια, αλλά για σημαντικά μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών νοσημάτων.

8. Βελτιώνει την υγεία του εγκεφάλου

Μια μελέτη του 2003 διαπίστωσε ότι, χάρη στις αντιοξειδωτικές ιδιότητες του, η μέτρια κατανάλωση ουίσκι μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου του Alzheimer και της άνοιας, και επίσης βελτιώνει τις γνωστικές λειτουργίες του εγκεφάλου. Τελικά αν θες να κρατήσεις το γιατρό μακριά από τον εγκέφαλό σου τότε πιες ουίσκι.

9. Εμποδίζει και καταπολεμά το κρύωμα

Το ουίσκι είναι γνωστό για την ευεργετική του δράση ενάντια σε αλλεργίες και κρυώματα. Είναι ένα καλό αντιβηχικό και χάρη στην ποσότητα αλκοόλ που περιέχει, σκοτώνει τα βακτηρίδια που ευθύνονται για τον πονόλαιμο. Για καλυτέρα αποτελέσματα συνδυάστε λίγο ουίσκι σε καυτό νερό με λίγες σταγόνες λεμονιού.

10. Βοηθάει ακόμα και τη στύση

Μελέτη που διεξήχθη σε 1.500 άνδρες στην Αυστραλία έδειξε ότι σε όσους έκαναν μέτρια κατανάλωση εμφανίστηκαν 30% χαμηλότερα ποσοστά στυτικής δυσλειτουργίας σε σύγκριση με εκείνους που δεν έπιναν καθόλου. Πιστεύεται ότι το αλκοόλ με μέτρο βοηθά στην καλύτερη αιμάτωση των αγγείων του πέους. Η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ ωστόσο είχε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα.

πηγή: travelandwiskey.eu

Πριν πολλά χρόνια ο όρος «ιός» χρησιμοποιούνταν για την περιγραφή οποιασδήποτε ασθένειας ή μολυσματικού στοιχείου…

Σήμερα με την εξέλιξη της ιατρικής, τις εφευρέσεις της και χιλιάδες έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί στις ιογενείς παθήσεις, η ιατρική κοινότητα έχει απομονώσει και διαχωρίσει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και λειτουργίες των ιών που εγκολπώνονται σε διάφορες περιοχές του ανθρώπινου σώματος (εσωτερικά και εξωτερικά).

Παραμένουν για διαφορετικό χρονικό διάστημα στον οργανισμό, μερικές φορές σε λανθάνουσα κατάσταση και ενεργοποιούνται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα το επιτρέψει.

Ένας τέτοιος ιός είναι και ο HPV (HUMAN PAPILLOMA VIRUS) ή αλλιώς ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων που προκαλεί τα γνωστά σε όλους – οξυτενή κονδυλώματα (Genital warts) – μία από τις πιο υψηλής μεταδοτικότητας, παθήσεις της εποχής μας. Θεωρείται μία σεξουαλικά μεταδιδόμενη νόσος, αφού προσβάλει κυρίως την δερματική περιοχή γύρω από τα γεννητικά όργανα, αλλοιώνοντας τους βλεννογόνους. Επηρεάζουν τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες κυρίως της αναπαραγωγικής ηλικίας, αλλά δεν αποκλείονται και οι ωριμότερης ή βρεφικής, αφού μπορεί να μεταδοθούν και κατά την διάρκεια του τοκετού από την μητέρα στο νεογνό!

– Μορφή Και Κλασικά Συμπτώματα

Αν παρατηρήσει κανείς τα κονδυλώματα με «γυμνό» μάτι, νομίζει ότι πρόκειται για σπίλους σε μορφή κουνουπιδιού. Η γυναίκα τα εμφανίζει στα μικρά ή μεγάλα χείλη του αιδοίου, στον κόλπο, στην κλειτορίδα και την γύρω περιοχή του πρωκτού.

Ο χρόνος επώασης, δηλαδή το διάστημα κατά το οποίο ο ιός εισέρχεται στον ιό μέχρι να εκδηλωθεί, διαφέρει από άτομο σε άτομο.

Για παράδειγμα:

σε ευπαθή άτομα με χαμηλή ανοσολογική άμυνα, ο ιός μπορεί να εκδηλωθεί μετά από 2-3 εβδομάδες. Σε άλλες περιπτώσεις ο ιός μπορεί να παραμείνει, χωρίς να εκδηλώσει συμπτωματολογία για μεγάλο χρονικό διάστημα ή για όλη την ζωή του πάσχοντα.
Τα κλασικά συμπτώματα που μπορούν να παρατηρηθούν, ανάλογα με το βαθμό επικινδυνότητας που εμφανίζονται τα κονδυλώματα είναι:

    Έντονος ή ήπιος κνησμός στην εκάστοτε περιοχή
    Τραχηλική ή κολπική αιμορραγία
    Μεγάλη ποσότητα κολπικών εκκρίσεων
    Κατάθλιψη, ιδίως στα άτομα που εμφανίζουν κονδυλώματα στον πρωκτό

 – Ασθένειες Που Προκαλούνται Από Τον HPV

    Ασθένεια

    Απλά Κονδυλώματα                                           
    Πελματικά Κονδυλώματα                                    
    Δερματικά Κονδυλώματα                                    
    Γενετικά Κονδυλώματα                                       
    Δυσπλασίες (καρκίνος) γεννητικών οργάνων      
    Στοματική Ενδοεπιθηλιακή Υπερπλασία             
    Κονδυλώματα του στόματος                              

– Τρόποι Μετάδοσης

Είναι αναγκαίο να γίνει σαφές, ότι κάθε ενεργά σεξουαλική γυναίκα, είναι πιθανό να προσληφθεί από τον ιό. Το 80% μάλιστα, τουλάχιστον μία φορά στην ζωή τους έχουν προσληφθεί από λοίμωξη σε κάποια από τα – 100 περίπου στελέχη – που έχουν προκύψει από τον HPV (τα 40 από τα οποία είναι σεξουαλικώς μεταδιδόμενα).
Οι τρόποι μετάδοσης είναι:

    Καθαρά σεξουαλική μετάδοση

    Από την δερματική επαφή της περιοχής των γεννητικών οργάνων, ακόμα και αν γίνεται η χρήση προφυλακτικού
    Από την εισχώρηση, χωρίς προφυλακτικό
    Από την πρωκτική επαφή
    Από την στοματική επαφή
    Από ερωτικά βοηθήματα (π.χ. δονητές)

    Μη σεξουαλική μετάδοση (σπανιότατα)

    Από την μητέρα στο παιδί, κατά την διάρκεια του τοκετού, σε ποσοστό 4%
    Από αυτοενοφθαλμισμό, την μετάδοση μικροβίου από μία περιοχή του σώματος σε μία άλλη (π.χ. μέσω του ξυρίσματος)

– Κονδυλώματα και διάγνωση

Η πρώτη εξέταση που προτείνει ο γυναικολόγος, σαν αρχικό τρόπο προσέγγισης, είναι – το τεστ ΠΑΠ (screening test) – το οποίο δίνει σε ποσοστό 90% αν η γυναίκα έχει προσληφθεί από τον ιό. Αν ο γιατρός υποψιαστεί ότι κάτι συμβαίνει, παρατηρώντας αυτήν την εξέταση, τότε προτείνεται: η κολποσκόπηση ή η κατευθυνόμενη εκλεκτική βιοψία.

– Κονδυλώματα και καρκίνος της μήτρας

Ο ιός HPV έχει πιστοποιηθεί σαν τον πρώτο ιό που μπορεί να προκαλέσει καρκίνο στον άνθρωπο.

Επομένως, είναι πιθανό να προκαλέσει καρκινογένεση διότι προκαλεί – μεταλλάξεις στα κύτταρα – και παράλληλα αδρανοποιεί (τους ογκοπροστατευτικούς μηχανισμούς), τους οποίους διαθέτει η κάθε γυναίκα και άνδρας προκειμένου να προστατευτεί από τις λοιμώξεις.

Αν λάβουμε υπόψιν, ότι περίπου 400.000 γυναίκες διαγιγνώσκονται με καρκίνο της μήτρας κάθε χρόνο, είναι εύκολο ότι κάποιες από αυτές έχουν καρκινογένεση από κάποιον τύπο HPV που ευθύνεται για τον καρκίνο της μήτρας. Οι γυναίκες που λόγω κληρονομικότητας ή άλλων παραγόντων έχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν καρκίνο της μήτρας, αν εμφανίσουν κονδυλώματα, έχουν διπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο.

– Θεραπευτική Προσέγγιση

Οι θεραπείες που καταπολεμούν και εξαρθρώνουν τα κονδυλώματα, χωρίζονται σε – δύο κατηγορίες, από τις οποίες ο γιατρός είναι αυτός που επιλέγει σε ποια ανταποκρίνεται η κάθε ασθενής:

    Θεραπείες που ύστερα από εντολή γυναικολόγου, εφαρμόζονται από την ίδια την πάσχουσα:

Εξαρχής, η θεραπεία στο σπίτι, αποκλείεται από την πληθυσμιακή ομάδα των γυναικών σε ενδιαφέρουσα, καθώς η ίδια η κατάσταση απαιτεί διαφορετική προσέγγιση. Σε αυτήν την κατηγορία, συνήθως ανήκουν άτομα (τα οποία έχουν εμφανίσει τον ιό στην ήπια μορφή του).

Η αγωγή περιλαμβάνει κρέμες και αλοιφές που περιέχουν τις κατάλληλες ουσίες για την εξάλειψη των κονδυλωμάτων.

Τα – μειονεκτήματα – που μπορεί να παρουσιαστούν σε αυτές τις περιπτώσεις, συνήθως έχουν να κάνουν με υποτροπές, οι οποίες παρουσιάζονται σε σύντομο χρονικό διάστημα από την ολοκλήρωση της θεραπείας. Επίσης, υπάρχει περίπτωση η γυναίκα να μην εφαρμόσει σωστά την θεραπεία και να προκαλέσει ερεθισμούς και στις γύρω υγιείς δερματικές περιοχές.

 
   Επεμβατικές θεραπείες από τον γυναικολόγο:

Ουσιαστικά χωρίζονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες, που αποτελούν και τις πιο σύγχρονες και ασφαλείς.

Η κρυοπηξία είναι η πρώτη θεραπεία, η οποία εφαρμόζεται εδώ και πενήντα χρόνια περίπου. Μέσω της ψύξης των κονδυλωμάτων, μπορεί να τα νεκρώσει και να τα εξοντώσει. Ενδείκνυται για μικρά και πολλά κονδυλώματα.

Η ηλεκτροκαυτηρίαση ή διαθερμοπηξία είναι μία ακόμα μέθοδος, που επιχειρεί με ραδιοκύματα να αντιμετωπίσει τα κονδυλώματα. Πρόκειται για μία μέθοδο, η οποία είναι αποτελεσματική και ανώδυνη.

Η θεραπεία Laser CO2 είναι η πιο σύγχρονη και διαδεδομένη μέθοδος, που χρησιμοποιείται και προτείνεται από τους περισσότερους γυναικολόγους.

Το συγκριτικό πλεονέκτημα σε σχέση με τις άλλες δύο μικροεπεμβατικές μεθόδους, είναι – η πλήρης εξάλειψη των κονδυλωμάτων – αφενός και αφετέρου η επιλεκτική δράση του laser, η οποία επηρεάζει μόνο την πάσχουσα περιοχή και όχι τις γύρω υγιείς δερματικές περιοχές. Τέλος, η γυναίκα μπορεί να είναι σίγουρη για ένα άψογο αισθητικό αποτέλεσμα.

    Κονδυλώματα και άνδρας

Οι τρόποι μετάδοσης καθώς και οι μέθοδοι αντιμετώπισης των οξυτενών κονδυλωμάτων στους άνδρες, δεν διαφέρουν σε γενικές γραμμές από όλα αυτά που προαναφέραμε για τις γυναίκες. Εφόσον υπάρξει μόλυνση, ένας άνδρας εμφανίζει τα παρακάτω συμπτώματα:

    Παροδικές υποκλινικές αλλοιώσεις, οι οποίες εντοπίζονται με γυμνό μάτι και τις περισσότερες φορές αντιμετωπίζονται από το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα.
    Οξυτενή κονδυλώματα, τα οποία εμφανίζονται στο ανδρικό πέος και συγκεκριμένα στην κεφαλή, στο εφήβαιο, στο όσχεο, στις μηροβουβωνικές πτυχές και στην περιπρωκτική περιοχή.
    Προκαρκινικές αλλοιώσεις, οι οποίες είναι σπάνιες, με πιο συχνή την εμφάνιση καρκίνου στην πρωκτική περιοχή.

Συχνές Ερωτήσεις

– Πότε κόλλησα και από ποιον;

Σε αυτήν την ερώτηση σαφής απάντηση δεν υπάρχει, καθώς ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων μπορεί να βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση στον οργανισμό για πολύ καιρό, μέχρι για ολόκληρη την ζωή του φορέα. Μάλιστα, μπορεί να μεταδοθεί από τον φορέα σε κάποιο άτομο, το οποίο να εμφανίσει συμπτώματα, τα οποία ο φορέας δεν εμφάνισε μέχρι τότε. Για αυτό η διάγνωση μόλυνσης από τον HPV σε έναν από τους δύο συντρόφους ή και στους δύο, δεν σημαίνει ότι είναι πρόσφατη, ούτε ότι προήλθε από τον ίδιο σύντροφο.

– Θα έχω κονδυλώματα για όλη μου την ζωή;

Μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι ο εκάστοτε οργανισμός, μπορεί να καταστείλει την φλεγμονή, αλλά δεν είναι σίγουρο ότι θα «νικήσει» το ιό γρήγορα και εύκολα. Ακόμα και αν η φλεγμονή υποκύψει, ο ιός παραμένει προσκολλημένος στα κύτταρα της βασικής μεμβράνης. Αυτό σημαίνει ότι οι ευπαθείς ομάδες με χαμηλό ανοσοποιητικό σύστημα, μπορούν να επανεμφανίσουν τα κονδυλώματα.
– Πως μπορώ να προφυλαχθώ;

Όπως είναι ευρέως γνωστό, η πρόληψη είναι το πρώτο βήμα για την καταπολέμηση των παθολογικών καταστάσεων, για αυτό το κάθε άτομο πρέπει να γνωρίζει, να πληροφορείται και να πραγματοποιεί όλες τις εξετάσεις που πρέπει, σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Στις γυναίκες για παράδειγμα, κρίνεται απαραίτητο το τεστ ΠΑΠ. Από τον Ιούνιο του 2006 μάλιστα, έχει κατασκευαστεί εμβόλιο, το οποίο προφυλάσσει από την μόλυνση από πολλούς τύπους HPV. Τα αποτελέσματα του εμβολιασμού, όπως προέκυψε από κορίτσια (9-26 ετών) είναι 100% αποτελεσματικά.

– Υπάρχουν παράγοντες που ενισχύουν την εξέλιξη της νόσου;

Πολλές συνήθειες, μπορούν να επηρεάσουν την εξέλιξη της νόσου και να την εντείνουν. Μερικοί από αυτούς είναι το κάπνισμα, η αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ, η συχνή αλλαγή ερωτικών συντρόφων, άλλου είδους σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα που μπορεί να έχουν προσβάλει το άτομο.

– Με τι κριτήρια πρέπει να επιλέγεται ο γυναικολόγος;

Ο γυναικολόγος είναι αυτός που μπορεί να δώσει μία ολοκληρωμένη λύση και θεραπεία στον ασθενή, καθώς επιλέγοντας τον σωστό τρόπο αντιμετώπισης και προσέγγισης του ζητήματος, γίνεται ο κρίκος που ολοκληρώνει την θεραπεία. Είναι σημαντικό να έχει λάβει την απαραίτητη εξειδίκευση και να γνωρίζει καλά τις τελευταίες εξελίξεις που ολοένα παρουσιάζονται στο ιατρικό προσκήνιο.

 

Πηγή:Kontasou.com

Χρήσιμες συμβουλές και διατροφικά «κόλπα»για να μην επιβαρύνουμε κατά πολύ το σωματικό μας βάρος τις ημέρες των γιορτών δίνει σε συνέντευξη του στο Πρακτορείο FM και στην εκπομπή της Τάνιας Μαντουβάλου «104,9 Μυστικά Υγείας», ο διαιτολόγος-διατροφολόγος Νάσος Σταμέλος.

Γιορτές δεν σημαίνουν πολυφαγία. Σημαίνουν χαρά, συγκέντρωση φίλων και οικογένειας γύρω από το τραπέζι, αλλά όχι υπερβολή στο φαγητό, λέει ο κ. Σταμέλος, επισημαίνοντας ότι ο οργανισμός δεν ξεχωρίζει γιορτές. «Έχει ‘αρχές’ που πρέπει να τις τηρήσουμε, ώστε να μην ξεπεράσουμε τα κιλά που δικαιολογούνται αυτές τις ημέρες, τα οποία δεν μπορούν να είναι περισσότερα από τρία στο 15ήμερο».

Τα γλυκά δεν πρέπει να καταναλώνονται μόνα τους ενδιάμεσα των γευμάτων
Ποια είναι όμως τα συνήθη λάθη των ημερών; «Ξεχνάμε τα τρία γεύματα την ημέρα. Ξεκινάμε το τσιμπολόγημα από το πρωί και αυτό διαρκεί πολλές ώρες, με αποτέλεσμα να χάνουμε το ‘λογαριασμό’ αφού δεν φτιάχνουμε ένα πιάτο. Και φυσικά αυτές τις ημέρες το επικίνδυνο είναι τα γλυκά, τα οποία πρέπει να τα απολαμβάνουμε με μέτρο. Και μάλιστα συνιστώ στον κόσμο να τρώει το γλυκό του μαζί με ένα κυρίως γεύμα. Έτσι θα καταφέρει να καταβολίσει το τρόφιμο, μαζί με τις υπόλοιπες τροφές, και να μην επιβαρυνθεί το σωματικό βάρος. Τα ενδιάμεσα γλυκίσματα προσθέτουν βάρος, γιατί προλαβαίνουν να γίνουν λίπος μέσα στο σώμα μας. Καλόν είναι να μην καταναλώνονται μόνα τους με τον καφέ π.χ, και επίσης όχι μελομακάρονο μαζί με κουραμπιέ», λέει ο κ. Σταμέλος.

Το αλκοόλ γίνεται αυτομάτως λίπος

Για τους πότες τα νέα δεν είναι καθόλου ευχάριστα, ειδικά αν είναι ολίγον... παχουλοκομψοί. «Η αλκοόλη μετατρέπεται στον οργανισμό αυτούσια σε λίπος, που σημαίνει ότι όση αλκοόλη πάρουμε, τόσο λίπος θα δημιουργηθεί στον οργανισμό μας. Τα αλκοολούχα ποτά δεν πρέπει να λαμβάνονται χωρίς τροφή, είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνει ο κόσμος να μην τρώει πολύ για να μπορεί να καταναλώσει περισσότερες θερμίδες στο ποτό», επισημαίνει ο κ. Σταμέλος.

Μέτρον άριστον

Αρχή της σωστής διατροφής είναι η ποικιλία και το μέτρο. Χαρά και γιορτή δεν σημαίνει πολυφαγία, αναφέρει ο κ. Σταμέλος. «Ένα λάθος που κάνουμε είναι να παραλείπουμε το δείπνο, όταν το μεσημέρι έχουμε κάνει ένα λουκούλειο γεύμα. Εγώ θα πρότεινα ένα ελαφρύ μενού για βράδυ με πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας, π.χ γαλοπούλα βραστή ή βραστό αυγό με άλυπο τυρί και σαλάτα, ώστε να βοηθήσουμε τον οργανισμό να επεξεργαστεί τις τροφές που ήδη έχουν καταναλωθεί», λέει ο κ. Σταμέλος και προσθέτει: «Επίσης όταν έχουμε υδατάνθρακα, καλό είναι να συνδυάζουμε μία πράσινη σαλάτα, διότι η πτυαλίνη του σάλιου, διασπά τον υδατάνθρακα σε απλούστερες μορφές αμύλου, πχ αν φάμε ζυμαρικά, καλό είναι να τα συνοδεύσουμε με μία πράσινη σαλάτα, ώστε να επιβαρύνουμε όσο το δυνατόν λιγότερο τον οργανισμό μας».

Ποτέ περπάτημα με γεμάτο στομάχι

Καταλήγοντας ο κ. Σταμέλος επισημαίνει ότι «ο οργανισμός όταν είναι στο στάδιο της πέψης δεν μπορεί να επιτελέσει δυνατές διεργασίες, γιατί επιβαρύνεται η καρδιά. Είναι ακριβώς το ίδιο όπως το καλοκαίρι που δεν πρέπει να κολυμπάμε, αμέσως μετά από ένα γεύμα».

«Ζηλεύω το φως των άλλων», η «υπερβολική χαρά με φοβίζει», με πνίγει η μοναξιά». Έτσι αισθάνεται ένας άνθρωπος που βιώνει κατάθλιψη τις ημέρες των γιορτών, όπου σύμφωνα με τους ειδικούς την εορταστική περίοδο καταγράφονται πενταπλάσια ποσοστά καταθλιπτικών.

«Τα Χριστούγεννα γίνονται η αφορμή όχι μόνο για την επιδείνωση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων, αλλά ακόμα και για την εμφάνιση αυτοκαταστροφικών συμπεριφορών», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δρ. Θάνος Ασκητής, Νευρολόγος-Ψυχίατρος, Διδάκτορας Ψυχιατρικής ΕΚΠΑ, πρόεδρος του Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας, επιστημονικά υπεύθυνος του Κέντρου Ελέγχου Κατάθλιψης, το οποίο παρέχει δωρεάν συμβουλευτική γραμμή ψυχικής υποστήριξης-11718 (ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα-Παρασκευή 10.00-14.00 και 16.00-20.00).

Σημαντική πρόκληση η διαχείριση των αρνητικών σκέψεων και της κατάθλιψης

Τα Χριστούγεννα αποτελούν μία περίοδο χαλάρωσης και ανανέωσης για τους περισσότερους ανθρώπους. Όλος ο κόσμος βλέπει το Δεκέμβρη σαν μία ευκαιρία απόδρασης και «ανάσας» από την ταλαιπωρία και τις φορτίσεις, που δημιουργεί ο απαιτητικός χειμώνας. Μικροί και μεγάλοι επιστρατεύουν το χαμόγελο και την αισιοδοξία τους, οργανώνουν τις αποδράσεις τους και ετοιμάζονται να ξεχυθούν στις αγορές για τα εορταστικά τους ψώνια. «Ωστόσο, η εμπειρία μας δείχνει, ότι αυτό το διάστημα δεν βιώνεται με τον ίδιο τρόπο από όλους τους ανθρώπους, και μάλιστα, μερικές φορές, μοιάζει ακόμα πιο απαιτητικό απ’ ό,τι ο υπόλοιπος χρόνος, στα μάτια εκείνων, που αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα ψυχικής υγείας. Εναργέστερα, μία από τις πιο σημαντικές προκλήσεις αυτής της περιόδου, φαίνεται να είναι η διαχείριση των αρνητικών σκέψεων και της κατάθλιψης», τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ασκητής.

Προσθέτει ότι, για τον περισσότερο κόσμο, η περίοδος των εορτών είναι συνυφασμένη με την εγρήγορση, την ανεμελιά, την απόλαυση και την καλή διάθεση. «Ωστόσο, ο άνθρωπος με κατάθλιψη συνήθως δεν αντιλαμβάνεται τις συνθήκες αυτές με το ίδιο σκεπτικό. «Ζηλεύει» το φως των άλλων και νιώθει μειονεκτικά που δεν μπορεί να νιώσει την ίδια χαρά με εκείνους. Ο χειμωνιάτικος καιρός, η πολυκοσμία, η έντονη κινητικότητα και η οχλαγωγία τον κουράζουν και πολλές φορές τον τρομάζουν. Μάλιστα, όσον αφορά τη διάσταση του καιρού, εντοπίζονται και βιολογικές εξηγήσεις, καθώς στην Ψυχιατρική συναντάμε την «εποχιακή συναισθηματική διαταραχή», η οποία αποτελεί μία υποκατηγορία, θα λέγαμε, της κατάθλιψης. Η διαταραχή αυτή, οφείλεται στα μειωμένα επίπεδα ηλιακού φωτός και στην ελάττωση των επιπέδων μελατονίνης στον οργανισμό μας, μιας σπουδαίας ορμόνης, που προάγει τον ύπνο και την καλή ψυχική διάθεση».

Οικονομικές απαιτήσεις

Σύμφωνα με τον κ. Ασκητή, ένας άλλος σημαντικός περιβαλλοντικός παράγοντας, που φαίνεται «να ενισχύει το στρες και την καταθλιπτική διάθεση, είναι οι οικονομικές απαιτήσεις, οι οποίες την περίοδο των εορτών παρουσιάζουν συνήθως αυξητική τάση. Όταν ο οικογενειακός προϋπολογισμός είναι ούτως ή άλλως μικρός και μέσα σ’ αυτόν πρέπει να ενσωματωθούν τα δώρα, τα εορταστικά τραπέζια και πιθανότατα κάποιες οικογενειακές αποδράσεις, τότε τα συναισθήματα του άγχους και η σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο, που φιγουράρει τρισευτυχισμένος μπροστά στις οθόνες και στις βιτρίνες των καταστημάτων, εντείνονται, ειδικά για όσους είναι γονείς».

Προσωπικοί παράγοντες

«Παράλληλα, προσωπικοί παράγοντες και γεγονότα ζωής, όπως η πρόσφατη απώλεια μίας θέσης εργασίας, τα προβλήματα υγείας, το πένθος, το διαζύγιο ή η εμφάνιση κάποιας σημαντικής διαπροσωπικής σύγκρουσης, μπορεί να επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο την ψυχολογική κατάσταση ενός καταθλιπτικού ατόμου, επιδεινώνοντας με παραπλανητικό τρόπο την ανάγκη του για κοινωνική αποφυγή». Άλλωστε, όπως τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ασκητής «τα Χριστούγεννα, σηματοδοτούν από μόνα τους μία περίοδο εσωτερικού αναστοχασμού και απολογισμού των εμπειριών του χρόνου που πέρασε, καθώς συμπίπτουν με το καλωσόρισμα του νέου έτους. Συνεπώς, είναι επόμενο, όλοι όσοι νιώθουν ότι «δοκιμάστηκαν» ψυχικά μέσα σε αυτό το χρόνο, να δυσκολεύονται να απολαύσουν πραγματικά τις γιορτές σα να πρόκειται για μία περίοδο μεμονωμένη και αποκομμένη από όλη την υπόλοιπη ζωή τους. Έτσι, πολλές φορές, τα Χριστούγεννα γίνονται η αφορμή όχι μόνο για την επιδείνωση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων, αλλά ακόμα και για την εμφάνιση αυτοκαταστροφικών συμπεριφορών».

Όμως, πώς ακριβώς αισθάνεται ένας άνθρωπος με κατάθλιψη την περίοδο των εορτών;

«Δεν είναι λίγες οι φορές, που η σκέψη των ατόμων αυτών εγκλωβίζεται σε αρνητικά σενάρια και ενοχές, καθώς νιώθουν ότι δεν έχουν τη δύναμη να προσφέρουν χαρά στους δικούς τους ανθρώπους και κυρίως στην οικογένεια τους: «Νιώθω άσχημα, δεν θέλω να με βλέπουν έτσι τα παιδιά μου! Συχνά, με ρωτούν: μαμά, γιατί είσαι έτσι; και τότε μου έρχεται να βάλω τα κλάματα! Προσπαθώ να κρύβω τα συναισθήματά μου…». Η αλήθεια είναι, ότι η περίοδος αυτή, γίνεται ακόμα πιο απαιτητική για κάποιους, επειδή στην πραγματικότητα τους φέρνει αντιμέτωπους με εικόνες και εμπειρίες, που είναι πλήρως αντίθετες με τον δικό τους συναισθηματικό κόσμο, ο οποίος κυριεύεται από μία αίσθηση «ανηδονίας»: Τίποτα δεν με ευχαριστεί! Με το ζόρι στολίσαμε το δέντρο στο σπίτι, για τα παιδιά! Βγαίνω έξω με το σύντροφό μου και τους φίλους μας και δεν αισθάνομαι τίποτα, καμία συγκίνηση! Οι άλλοι μιλούν και εγώ απλά κάθομαι και τους ακούω!», λέει ο κ. Ασκητής.

Πολύτιμοι σύμμαχοι του καταθλιπτικού

«Είτε πρόκειται για ένα άτομο που αντιμετωπίζει ορισμένα καταθλιπτικόμορφα συμπτώματα και έχει αποφασίσει να ενταχθεί σε κάποιο ψυχοθεραπευτικό πρόγραμμα, είτε πρόκειται για ένα άτομο που έχει διαγνωστεί με κλινική κατάθλιψη και έχει αρχίσει να λαμβάνει κάποιου είδους φαρμακευτική αγωγή, η αναγνώριση των εναλλαγών της διάθεσης και η αναζήτηση βοήθειας από έναν εξειδικευμένο φορέα ψυχικής υγείας, συνιστούν το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα προς τη θεραπεία. Στη συνέχεια, η συμφιλίωση με τον ίδιο τον εαυτό, η εμπιστοσύνη απέναντι στη θεραπευτική διαδικασία αλλά και η αποδοχή του χρόνου που απαιτείται, χαρτογραφούν τους 3 πιο πολύτιμους «συμμάχους» του καταθλιπτικού ατόμου», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ασκητής.

Και προσθέτει: «Μπορεί, εκ πρώτης όψεως, αυτά τα Χριστούγεννα να μοιάζουν πιο «απαιτητικά» από τα υπόλοιπα. Όμως, το άτομο οφείλει να πιστέψει πραγματικά στην προσπάθειά του και να βεβαιωθεί ότι ο επόμενος χρόνος θα είναι ένας από τους πιο όμορφους της ζωής του, καθώς θα τον βρει πιο συνειδητοποιημένο και ένα βήμα πιο κοντά στον αληθινό εαυτό του. Φυσικά, και στην προσπάθεια αυτή, κρίσιμο και ουσιαστικό ρόλο διαδραματίζει ο σύντροφός του ατόμου, αλλά και το ευρύτερο οικογενειακό και κοινωνικό του περιβάλλον. Ιδιαίτερα όσον αφορά τον σύντροφο, ο ρόλος του είναι να λειτουργεί με τρόπο συγκαταβατικό και συνάμα ενθαρρυντικό, χωρίς να ασκεί πίεση και να γίνεται επικριτικός: «Θα μας τρελάνεις όλους με τη συμπεριφορά σου!», «Εσύ ευθύνεσαι, που είσαι έτσι, αφού δεν κάνεις τίποτα για να το αλλάξεις!»».

Ο μεγαλύτερος εχθρός της κατάθλιψης είναι η απόκρυψη των συμπτωμάτων της

Ο κ. Ασκητής καταλήγει ότι «αναμφίβολα, η κατάθλιψη είναι μία πρόκληση για κάθε άνθρωπο και για κάθε σχέση, συντροφική, οικογενειακή, επαγγελματική ή κοινωνική. Όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι η ειλικρινής κατανόηση των συναισθημάτων του ανθρώπου που βρίσκεται δίπλα μας και η αποδοχή τους είναι τα στοιχεία, που μπορούν να μας κάνουν να υπερβούμε όλες τις δυσκολίες της ζωής, που μέρα με τη μέρα δυναμώνουν την αγάπη μας για τον εαυτό και τις σχέσεις μας. Ο μεγαλύτερος εχθρός της κατάθλιψης είναι η απόκρυψη των συμπτωμάτων της, υπό το φόβο, ότι κάποιος θα χαρακτηριστεί «ανισόρροπος» από το περιβάλλον του. Η ενεργή κοινωνική εμπλοκή μπορεί να λειτουργήσει ως σημαντικός προληπτικός παράγοντας της νόσου και να συμβάλλει με καθοριστικό τρόπο στη θεραπεία του καταθλιπτικού ατόμου».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γιατί δεν πρέπει να ουρείτε πριν από το σeξ όσο κι αν νιώθετε την ανάγκη;

Σε κάθε άρθρο σχετικό με σeξουαλική υγεία διαβάζουμε ότι η ούρηση πριν και μετά το σεξ επιβάλλεται αν θέλουμε να αποφύγουμε τυχόν λοιμώξεις. Η κατάσταση όμως, απ' ότι φαίνεται είναι «Stop the press».

Ενας αμερικανός ουρολόγος με έδρα τη Νέα Υόρκη αλλάζει τα δεδομένα και υποστηρίζει πως, αντιθέτως με όσα πιστεύαμε, οι γυναίκες δεν πρέπει να ουρούν πριν από το σeξ.

Ο David Kaufman εξηγεί ότι η ιδέα οι γυναίκες να ουρούν πριν από το σeξ (όπως γνωρίζαμε μέχρι σήμερα) είναι μια από τις μεγαλύτερες παρανοήσεις. «Με αυτό τον τρόπο όχι απλώς δεν προστατεύεστε, αλλά αυξάνετε τις πιθανότητες να εκτεθείτε στην ουρολοίμωξη», ισχυρίζεται. Συγκεκριμένα, όπως δήλωσε στο Yahoo News «αυτό το λάθος είναι η Νο1 αιτία της ουρολογικής λοίμωξης που είναι γνωστή και ως "honeymoon cystitis"» εννοώντας την κυστίτιδα του μήνα του μέλιτος, ένα φαινόμενο που παρουσιάζεται μετά από πολύ συχνό σeξ.

Πώς το δικαιολογεί λοιπόν;

Αρχικά, γενικά μιλώντας, οι γυναίκες, λόγω της ανατομίας του aιδοίου είναι πολύ πιο ευάλωτες και επιρρεπείς σε ουρολοιμώξεις σε σχέση με τους άντρες. Η γυναικεία ουρήθρα βρίσκεται πολύ κοντά στον κόλπο και στον πρωκτό, κάτι που κάνει πολύ πιο εύκολο βακτήρια από αυτές τις δύο περιοχές να μεταφερθούν προς αυτήν. Τώρα, σύμφωνα με τον Δρ. Kaufman, κρατώντας τα ούρα, η κύστη γεμίζει. Με αυτό τον τρόπο δημιουργείται ένα υγρό «στρώμα» που προστατεύει την ουρήθρα από οποιαδήποτε βακτήρια είναι πιθανό να την προσβάλλουν. Χωρίς ούρα στην κύστη σας, τα βακτήρια έχουν ελεύθερη πρόσβαση στην ουρήθρα.

Σύμφωνα με το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Αμερικής, η χρήση διαφράγματος ως μέσο αντισύλληψης μπορεί να αυξήσει ακόμα περισσότερο το ρίσκο να υποστείτε κάποια ουρολοίμωξη αφου το διαάφραγμα μποερί να πιέζει την κύστη και να την εμποδίζει να αδειάσει πλήρως κατά την ούρηση. Αν ανήκετε στην κατηγορία των γυναικών που παθαίνουν συχνά ουρολοιμώξεις, σας έχουμε μερικές επιπλέον συμβουλές.

1. Αποφύγετε τη χρήση προιόντων καθαρισμού (αφρόλουτρα, σαπούνια ή ταλκ) που έχουν άρωμα, γύρω και μέσα στην ευαίσθητη περιοχή.

2. Μην κρατάτε τα ούρα σας και πάντα να φροντίζετε να αδειάζετε πλήρως την κύστη σας.

3. Να πίνετε πολύ νερό.

4. Να σκουπίζεστε πάντα με κατεύθυνση από μπροστά προς τα πίσω.

5. Να ουρείτε μετά το σeξ.

6. Να επιλέγετε βαμβακερά εσώρουχα αντί για συνθετικά και επίσης να αποφεύγετε τα στενά τζιν και παντελόνια.

 

ΠΗΓΗ: Newsone

Mια νέα έρευνα, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Proceedings of the National Academy of Sciences, επιχείρησε να δώσει απάντηση στο κρίσιμο αυτό ερώτημα και, αν και δεν κατάφερε να δώσει σαφείς απαντήσεις, οδήγησε σε σημαντικές διαπιστώσεις.

Ειδικότερα, τα αποτελέσματά της υποδεικνύουν ότι οι βλάβες στις περιοχές του εγκεφάλου των ατόμων που εκδηλώνουν εγκληματική συμπεριφορά εμπίπτουν σε ένα συγκεκριμένο εγκεφαλικό δίκτυο που εμπλέκεται στην λήψη ηθικών αποφάσεων.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι ο εγκέφαλος κάποιων εγκληματιών παρουσιάζει ανωμαλίες, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι σαφές εάν οι ανωμαλίες αυτές είναι η αιτία ή το αποτέλεσμα ή απλά συμπίπτουν με την εγκληματικότητα.

«Το εργαστήριό μας έχει αναπτύξει μια νέα τεχνική για την κατανόηση των νευροψυχιατρικών συμπτωμάτων που βασίζονται σε εστιακές βλάβες και ένα διάγραμμα καλωδίωσης του ανθρώπινου εγκεφάλου», δήλωσε ο κύριος συγγραφέας Michael Fox, MD, PhD, αναπληρωτής διευθυντής του προγράμματος Deep Brain Stimulation στο ιατρικό κέντρο Beth Israel Deaconess (BIDMC). «Εφαρμόσαμε με επιτυχία αυτήν την τεχνική σε παραισθήσεις, αυταπάτες, ακούσιες κινήσεις και κώμα – και προχωρήσαμε στην πιο ενδιαφέρουσα ίσως εφαρμογή μέχρι σήμερα, στην εγκληματικότητα».

Το επιστημονικό ενδιαφέρον για μια πιθανή σχέση μεταξύ των εγκεφαλικών βλαβών και της εγκληματικότητας αυξήθηκε ιδιαίτερα μετά το μακελειό του Τέξας, το 1966, όπου ο ελεύθερος σκοπευτής Charles Whitman, παραπονέθηκε για πονοκεφάλους και αλλαγές προσωπικότητας πριν σκοτώσει 16 ανθρώπους και τραυματίσει άλλους 31. Ύστερα από έλεγχο διαπιστώθηκε ότι είχε έναν όγκο στον εγκέφαλό του, «γεννώντας» ερωτήματα για το αν η εγκεφαλική βλάβη συνέβαλε στην εγκληματική συμπεριφορά του ή όχι. Ο επικεφαλής συγγραφέας Richard Darby, πρώην μέλος του BIDMC και επίκουρος καθηγητής Νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο Vanderbilt, σημείωσε από την πλευρά του ότι το ενδιαφέρον του για τον τρόπο με τον οποίο οι νευρολογικές παθήσεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εγκληματική συμπεριφορά ξεκίνησε μετά τη φροντίδα ασθενών με μετωποκροταφική άνοια, οι οποίοι συχνά διαπράττουν μη βίαια εγκλήματα, ως αποτέλεσμα της νόσου τους.

Για να διερευνήσουν το θέμα, οι ερευνητές συσχέτισαν συστηματικά τις εγκεφαλικές αλλοιώσεις σε 17 ασθενείς που παρουσίασαν εγκληματική συμπεριφορά μετά και όχι νωρίτερα από την εμφάνιση των βλαβών.

Οι αναλύσεις αποκάλυψαν ότι οι βλάβες εντοπίστηκαν σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου, αλλά ήταν όλες χαρτογραφημένες σε ένα κοινό δίκτυο. «Βρήκαμε ότι αυτό το δίκτυο συμμετείχε στην λήψη ηθικών αποφάσεων σε φυσιολογικούς ανθρώπους, δίνοντας ενδεχομένως μία εξήγηση για τον λόγο για τον οποίο οι εγκεφαλικές αλλοιώσεις σε αυτές τις θέσεις θα μπορούσαν να κάνουν τους ασθενείς πιο πιθανό να εμφανίσουν εγκληματική συμπεριφορά», δήλωσαν οι ερευνητές.

Τα ευρήματα αυτά υποστηρίχθηκαν από δοκιμές σε μια ξεχωριστή ομάδα 23 περιπτώσεων, όπου η χρονική στιγμή μεταξύ εγκεφαλικών αλλοιώσεων και εγκληματικής συμπεριφοράς υπονοήθηκε αλλά δεν καθορίστηκε. Είναι σημαντικό να σημειωθεί, ωστόσο, ότι τα άτομα που προσδιορίστηκαν στη μελέτη με εγκεφαλικές αλλοιώσεις στο δίκτυο δεν θα διαπράξουν όλα εγκλήματα, καθώς γενετικοί, περιβαλλοντικοί και κοινωνικοί παράγοντες είναι επίσης πιθανό να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο. «Δεν γνωρίζουμε ακόμη την προγνωστική αξία αυτής της προσέγγισης», δήλωσε ο Fox, επίκουρος καθηγητής Νευρολογίας στη Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ. «Για παράδειγμα, αν μια βλάβη του εγκεφάλου είναι εκτός δικτύου, αυτό σημαίνει ότι δεν έχει καμία σχέση με την εγκληματική συμπεριφορά; Ομοίως, δεν γνωρίζουμε το ποσοστό των ασθενών μας με βλάβες στο δίκτυό που θα διαπράξουν εγκλήματα».

Ο Darby πρόσθεσε ότι είναι σημαντικό να εξετάσει κανείς πώς τα ευρήματα της μελέτης δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν. «Τα αποτελέσματά μας μπορούν να βοηθήσουν στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο η δυσλειτουργία του εγκεφάλου μπορεί να συμβάλει στην εγκληματική συμπεριφορά, η οποία μπορεί να χρησιμεύσει ως ένα σημαντικό βήμα προς την πρόληψη ή ακόμα και την θεραπεία», ανέφερε. «Ωστόσο, η παρουσία μιας βλάβης του εγκεφάλου δεν μπορεί να μας πει αν πρέπει ή όχι να καταστήσουμε κάποιον νομικά υπεύθυνο για τη συμπεριφορά του. Αυτό είναι τελικά ένα ζήτημα που πρέπει να απαντήσει η κοινωνία».

Πράγματι, όλοι οι γιατροί, οι νευροεπιστήμονες, οι δικηγόροι και οι δικαστές διερευνούν και έχουν να απαντήσουν σε βασικά ερωτήματα σχετικά με την εγκληματική συμπεριφορά στο πλαίσιο μιας εγκεφαλικής βλάβης. Είναι υπεύθυνος ο ασθενής; Πρέπει να τιμωρηθεί με τον ίδιο τρόπο όπως οι άνθρωποι χωρίς βλάβη; Είναι η εγκληματική συμπεριφορά διαφορετική από άλλα συμπτώματα που υφίστανται οι ασθενείς μετά από εγκεφαλική βλάβη, όπως παράλυση ή προβλήματα ομιλίας; «Τα αποτελέσματα της μελέτης δεν απαντούν σε αυτές τις ερωτήσεις, αλλά μάλλον τονίζουν τη σημασία τους», δήλωσε ο Fox.

 

ΠΗΓΗ: FNEWS.GR

Έχετε αισθανθεί υπό συγκεκριμένες συνθήκες τους παλμούς της καρδιάς σας; Έχετε νιώσει τους καρδιακούς παλμούς σας δυνατούς και την καρδιά σας να «τρέχει»;

Πρόκειται για μια δυσάρεστη και ανησυχητική εμπειρία που εντοπίζεται συνήθως στο θώρακα, το λάρυγγα ή τον λαιμό και δίνει την αίσθηση ότι ο καρδιακός ρυθμός είναι ακανόνιστος και παθολογικός.

Φυσιολογικά η καρδιά πάλλεται 60–100 φορές το λεπτό. Σε άτομα που ασκούνται τακτικά ή παίρνουν φάρμακα που μειώνουν τον καρδιακό ρυθμό, ο ρυθμός μπορεί να πέσει κάτω από 55 σφίξεις το λεπτό.

Εάν ο καρδιακός σας ρυθμός είναι γρήγορος (πάνω από 100 σφίξεις ανά λεπτό), αυτό ονομάζεται ταχυκαρδία. Ένας αργός καρδιακός ρυθμός ονομάζεται βραδυκαρδία. Μια περιστασιακά επιπλέον σφίξη ονομάζεται έκτακτη συστολή.

Το αίσθημα παλμών συνήθως δεν είναι σοβαρό. Ωστόσο, εξαρτάται από το εάν πρόκειται για παθολογικό καρδιακό ρυθμό (αρρυθμία) ή όχι.

Παθολογικός καρδιακός ρυθμός μπορεί να συνδέεται με τις εξής καταστάσεις:

-Καρδιοπάθεια
-Ανωμαλία καρδιακής βαλβίδας
-Ανωμαλία ηλεκτρολυτών στο αίμα (π.χ. χαμηλό κάλιο)

Αίτια
Το αίσθημα παλμών μπορεί να προκληθεί από πολλούς παράγοντες όπως αναιμία, στρες, χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στο αίμα, καρδιακή βαλβιδοπάθεια, υπερδραστήριος θυρεοειδής κλπ.

Πότε πρέπει να επικοινωνήσετε με το γιατρό

Αν χάσετε και επανακτήσετε τις αισθήσεις σας.
Αν έχετε δύσπνοια, θωρακικό άλγος, ασυνήθιστη εφίδρωση, ζαλάδα ή ζάλη.
Αν νιώθετε συχνές έκτακτες συστολές (περισσότερες από 6 ανά λεπτό ή έρχονται σε ομάδα των 3 ή περισσότερων).
Αν συνυπάρχουν παράγοντες κινδύνου καρδιοπάθειας, όπως υψηλή χοληστερόλη, διαβήτης ή υψηλή αρτηριακή πίεση.
Αν ο παλμός σας είναι μεγαλύτερος από 100 σφίξεις ανά λεπτό (χωρίς άσκηση, άγχος ή πυρετό).

Πηγή: www.onmed.gr

Please publish modules in offcanvas position.